واتچ ماهان

خیز بلند طالبه همراهن از فراه و غور تا غخانومی

۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۷

خیز بلند طالبه همراهن از فراه و غور تا غخانومی

مسؤولین و اعضای شورای ولایتی غخانومی تایید می‌کنند که شب گذشته (سه شنبه ۲۵ ثور) افراد گروه طالبه همراهن به سه ولسوالی جغتو، اندر و خانومه‌خان حمله انجامند که در نتیجه دست‌کم ۲۵ سربه همراهز امنیتی کشته انجام گرفتند.
 
لطیفه اکبری؛ رئیس شورای ولایت غخانومی گفت که شب گذشته طالبه همراهن به همراه حمله به ولسوالی جغتو توانسته‌اند که برای مدت کوتاهی وارد مرکز ولسوالی شوند.
 
او می‌ گوید که در این درگیری ۱۱ نظامی افغان و آمر امنیت این ولسوالی کشته و ۸ نفر دیگر زخمی انجام گرفته‌اند. در حمله به ولسوالی خانومه‌خان نیز ۹ سربه همراهز کشته و ۵ نفر دیگر زخمی انجام گرفته ‌اند. به گفته خانم اکبری در حمله به ولسوالی اندر نیز ۵ سربه همراهز پولیس کشته انجام گرفته‌ اند.
 
به گفته او به همراه ادامه ناامنی آقام نگران وضعیت در ولایت غخانومی هستند و هر لحظه خطر سقوط این ولایت می‌رود.
 
در بعضی ولسوالی‌ها طالبه همراهن به آقام اجازه نمی‌دهند تا از یک روستا به روستای دیگر بروند.
 
شرایط مشابهی بر غور و فراه و چند ولایت دیگر هم حاکم است.
 
کارشناسان می گویند که وضعیت عملا به سمتی می رود که دیگر کاهش کسی نسبت به درستی این گزارش تردید می کند که طالبه همراهن عملا در ۷۰ درصد خاک کشور، حضور و فعالیت دارند و دولت روز به روز، به همراه کاهش سلطه و قدرت مواجه می شود.
 
در حالی که مقام های امنیتی، فرماندهان نظامی و رهبران سیاسی، در سُکر شکست طالبه همراهن در سقوط تکمیل مرکز شهر فراه، به سر می برند، آن طرف در غخانومی، ده ها نیروی امنیتی در همان شب، طعمه ترور طالبه همراهن انجام گرفتند و دست کم دو ولسوالی تا آستانه سقوط تکمیل پیش رفتند.
 
آقام غخانومی، مدت هاست کابوس می بینند و در بدترین شرایط ممکن از نظر امنیتی، به سر می برند.
 
نکته ناامیدکننده این است که این تنها غخانومی نیست که وضعیتی چنین هولناک و نگران کننده دارد.
 
همین امروز، مقام های شورای ولایتی غور، در گفتگو به همراه رسانه ها نسبت به سقوط این ولایت به دست طالبه همراهن، هانجام گرفتار دادند؛ زیرا به گفته آنها، هیچ موتری به همراه نشان دولتی، قدرت رفتن از شهر فیروزکوه؛ مرکز غور به هیچیک از ولسوالی های این ولایت را ندارد؛ به این دلیل ساده که مسیرهای منتهی به همه ولسوالی ها در کنترل و دیدرس مستقیم طالبه همراهن قرار دارند.
 
فاریاب، سر پل، جوزجان، بخش های وسیعی از بدخشان، سراسر قندوز، بغلان، قسمت هایی از ارزگان، بخش هایی از سمنگان، کنر، لوگر، پکتیا، پکتیکا، میدان وردک، هلمند، زابل، قسمت هایی از قندهار، خوست، فراه، هرات، به همراهدغیس و… شرایط مشابهی دارند و طالبه همراهن در سراسر این ولایت ها یا بخش های قابل توجهی از آنها، مشغول فعالیت های تروریستی اند و همه روزه، خبرهایی از رویدادهای امنیتی ناشی از این تحرکات و فعالیت ها مخابره می شود.
 
به همراه این حساب، شرایط کنونی امنیتی به نحو بی سابقه ای بحرانی و خطرناک و آشفته است.
 
بنابراین به به همراهور کارشناسان مسایل امنیتی، تظاهر و ژست های کاذب و ریاکارانه رهبران سیاسی حکومت وحدت ملی مبنی بر اینکه همه چیز آرام و تحت مدیریت است، برای هیچکس قابل به همراهور نیست؛ بلکه این ژست ها افزایش از همیشه آقام را از حکومت می راند و آنها را نسبت به صداقت سیاستمداران بی به همراهور می سازد.
 
به عقیده منتقدان، این برای حکومتی که متکی به «حمایت های» ناتو و نیروهای خارجی و امریکاست و به همراه قدرت های بزرگ جهانی، پیمان های استراتژيک و امنیتی‌ امضا انجامه است، حتی به لحاظ نمادین و حیثیتی هم قابل پذیرش نیست که در برابر یک گروه مسلح و آماتور تروریستی، اینگونه آسیب پذیر ظاهر شود و در همه جبهات، در موضع دفاع و انفعال قرار داشته به همراهانجام گرفت.
 
محتوای اکثر خبرها، موفقیت نیروهای امنیتی در عقب راندن و ناکام گذاشتن حمله های تهاجمی دشمن برای سقوط ولسوالی ها، مناطق استراتژيک و مراکز شهرهاست؛ آیا این همان انتظاری است که از یک حکومت «برخوردار» از «حمایت» ناتو و امریکا می رود؟
 
بی- ۵۲ ها و اف- ۱۶ ها و هزاران نیروی مسلح ارتش های حرفه ای و مقتدر غربی مستقر در افغانستان کجا هستند که از عهده شکست یک گروه تروریستی آماتور و آموزش ندیده هم برنمی آیند؟
 
این پرسشی است که حکومت و مقام های امنیتی، آگاهانه از پاسخ دادن به آن، پرهیز می کنند؛ زیرا نمی خواهند واقعیت های تلخ پشت پرده در جنگ تروریزم و ضد تروریزم در افغانستان را افشا کنند و به همراهر سنگین ملامت و توبیخ و نکوهش ابدی افکار عمومی افغانستان و جهان را به جان بخرند.